فرمود : در دنيا و آخرت پسنديده‌اى . امام باقر عليه السّلام از شرح حال او سؤال كرد ؟ گفت : من باكره هستم و دست مردى به من نرسيده امام باقر فرمود : چگونه مىشود در صورتى كه تو دختر بزرگى هستى ؟ ! گفت : من مولائى داشتم كه هر وقت ميخواست نزديك من بيايد مرد خوش صورتى مىآمد و او را از نزديك شدن به من مانع ميشد ، من آن مرد نيكو صورت را مىديدم ولى مولاى من او را نميديد . امام باقر گفت : الحمد للّه ، و آن كنيز را به حضرت صادق عليه السّلام داد و به آن بزرگوار فرمود : اين كنيزى است كه بزرگ كنيزها است ، نظير يك قطعه طلا از پليديها پاك و پاكيزه است ، صاحبهاى او هميشه او را نگاهدارى كرده‌اند تا از طرف خدا نزد تو فرستاده شده است . 2 - از ابو بصير روايت شده كه گفت : من در آن سالى كه موسى ابن جعفر عليه السّلام متولد شد با صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله حج بجا آوردم ، وقتى كه به منزل أبواء ( منزلى است بين مكه و مدينه ) رسيديم طعامى براى ما آماده شد . در آن موقعى كه ما غذا ميخورديم قاصد حميده آمد و گفت : حميده ميگويد : من خود را گم كرده‌ام ، تو مرا دستور دادى كه دربارهء حادثهء اين نوزاد بر شما سبقت نگيرم . امام صادق عليه السّلام برخاست و از نظر ما غائب شد ، ( پس از لحظه‌اى ) نزد ما آمد ، ما جلو پاى آن حضرت بلند شديم و گفتيم : خدا تو را خوش‌حال نمايد و ما را فداى تو كند ، حميده چه كارى داشت ؟ فرمود : خدا او را بسلامت نگاهدارى كرده و پسرى از او به من عطا كرده كه بهترين اهل زمانهء خود خواهد شد .